header header header header

Extra informatie

Marinduque

The Heart of the Philippines

Kaart van Marinduque

Het eiland Marinduque ligt zo’n 100 zeemijl ten zuiden van de hoofdstad Manilla en is ca. 959 km2 groot. (ter vergelijking, de provincie Utrecht is 1385 km2 groot) Door zijn beschutte ligging tussen de eilanden Quezon in het Noorden, Bondoc in het Oosten, Romblon in het zuiden, Mindoro in het westen blijft het eiland redelijk gevrijwaard van de in die regio veel voorkomende tropische stormen (typhoons). Het lijkt dat als dank voor die beschermende ligging het eiland zichzelf in de loop ter tijden tot een hartvorm heeft gevormd. Het eiland ligt dus niet alleen in het hart in de Filippijnen maar heeft ook de vorm van een hart.

Met zijn 6 gemeentes en de hoofdstad Boac heeft Marinduque zo´n 229.000 inwoners. Het is een rustig, vredig en groen eiland waar de bevolking probeert zich met landbouw en visserij een bestaan te geven. Behalve het telen van kokosnoot (ca. 18.000 kokosnootboeren) wordt er rijst verbouwd, evenals in mindere mate graan, bananen en groenten. Het halfproduct van de kokosnoot wordt geëxporteerd. Daarnaast houden families als aanvulling op de landbouw, geiten, kippen, varkens en carabao’s (waterbuffels). Naast landbouw is de visserij de tweede bron van inkomen. Van oorsprong heeft Marinduque uitstekende viswateren, maar door de overbevissing en het dynamietvissen (hetgeen verboden is) ligt deze inkomstenbron de laatste jaren zwaar onder druk. Marinduque is een relatief arme provincie. Uit cijfers van het National Statistical Coordination Board (NSCB) uit het jaar 2003 blijkt dat 47,4% (11.781 mensen) onder de armoedegrens leefde. In het jaar 2000 was dit nog 52,7%.

De infrastructuur van het eiland is simpel. Er is rondom het eiland een "geasfalteerde" weg waarvan er toch nog aardig wat stukken niet voltooid zijn. De overige wegen op het eiland zijn zandpaden, alleen in de paar stadjes die er zijn, w.o. Boac, Santa Cruz, Gasan en Buena Vista, zijn er ook "geasfalteerde" straten. Het eiland is te bereiken met de boot of in zeer beperkte mate met een klein vliegtuig. Het grootste deel van de bevolking, met name in de dorpjes in de "province" (barangays), woont in kleine simpele bamboehutjes. In de stadjes woont men ook wel in simpele huisjes van beton.